T&GOn Tour
Checkliste

Reisen

Ribeauvillé

Alzacja, Francja

Nasz przystanek

Byliśmy tu: Weekend w Alzacji, wrzesień 2026 Album: 26 Fotos

Pierzeja kolorowych kamienic z ogródkami restauracji
Kamienice w słońcu

W niedzielę, po sutym i spokojnym śniadaniu, poszliśmy z kempingu pieszo do Ribeauvillé. Pół dnia plątaliśmy się po uliczkach, zatrzymaliśmy się na pysznej kawie z ciastem, a na obiad nie było już miejsca. Za to wróciliśmy z pełnymi torbami: wspaniałe sery i salami do domu, szklanki, filiżanki i alzackie naczynia do zapiekanek.

Colmar nas zachwycił, ale to Ribeauvillé zostało w sercu: wąskie uliczki, stare domy, studnie i fontanny.

Na koniec zajrzeliśmy do ogrodu miejskiego z amfiteatrem i do dużej winnicy przy wyjeździe z miasteczka, a potem wróciliśmy na kemping na długie, spokojne popołudnie.

Trzy zamki nad dachami

W Ribeauvillé właściwie nie trzeba niczego szukać. Wystarczy wejść na Grand’Rue i iść przed siebie: co kilka kroków pojawia się kolejna stara kamienica, brama, studnia albo zaułek. A kiedy podniesie się wzrok ponad dachy, widać trzy zamki. To one najlepiej tłumaczą, skąd miasto ma swój charakter.

Przez kilka stuleci Ribeauvillé należało do rodu Ribeaupierre, po niemiecku Rappoltstein. Najstarszy z zamków, Saint-Ulrich, stał tu już przed 1038 rokiem i był główną siedzibą panów. Mały Girsberg przycupnął na samym czubku skały, a Haut-Ribeaupierre wspiął się najwyżej, na 642 metry. Dziś to ruiny, ale wciąż wyznaczają horyzont nad miastem i winnicami.

Ciekawostka na marginesie: gdy ród Ribeaupierre wygasł, miasto przeszło w ręce hrabiów z Palatynatu, a ostatnim panem Ribeauvillé przed rewolucją był Maksymilian, późniejszy pierwszy król Bawarii.

Ruiny zamku na skale nad dachami
Zamek nad dachami

Wieża, której nie zburzono

W XIII wieku miasto otoczono murami i podzielono na cztery części, każdą z własnymi bramami. Z bram przetrwała najbardziej charakterystyczna: Tour des Bouchers, Wieża Rzeźników. Nazwę ma po prostu po jatkach, które stały obok. Służyła jako dzwonnica i areszt, a gdy w 1803 roku spłonął jej dach, władze chciały ją rozebrać. Uratował ją nauczyciel Benjamin Ortlieb, który zebrał podpisy mieszkańców. Dziś trudno sobie wyobrazić Ribeauvillé bez niej.

Wieża Rzeźników z zegarem i bramą, Tour des Bouchers
Wieża Rzeźników

Miasto grajków

Najbardziej niezwykłe jest jednak to, że Ribeauvillé było stolicą grajków. Panowie Ribeaupierre od średniowiecza opiekowali się wędrownymi muzykantami Alzacji, a w 1400 roku jeden z nich otrzymał od cesarza tytuł króla grajków. Muzykanci zjeżdżali tu co roku, żeby złożyć hołd swojemu panu i przejść w pochodzie przez miasto.

Grajkowie mieli tu nawet swój dom. Pfifferhüs przy Grand’Rue zbudowano w 1683 roku dla rodziny, która przewodziła ich bractwu, a na wykuszu do dziś widać scenę Zwiastowania.

Ta tradycja żyje do dziś jako Pfifferdaj, Święto Grajków, najstarsze święto w Alzacji. W pierwszą niedzielę września ulicami przechodzi wielki kostiumowy pochód, a potem przed ratuszem z fontanny płynie wino. Minęliśmy się z nim o trzy tygodnie, więc mamy powód, żeby wrócić. Ribeauvillé nie udaje średniowiecznego miasteczka dla turystów. Ono naprawdę ma średniowieczne przyzwyczajenia.

Winstub zum Pfifferhüs z rzeźbionym wykuszem
Dom Grajków, Pfifferhüs

Kliknij zdjęcia z kółkiem i odwróć je, a znajdziesz ich historię.

Wino za progiem

Winnice podchodzą tu niemal pod same domy. Na zboczach leżą trzy Grand Cru: Geisberg, Kirchberg de Ribeauvillé i Osterberg, a najważniejszym szczepem jest riesling. Przy wyjeździe z miasta działa Cave de Ribeauvillé, najstarsza spółdzielnia winiarska we Francji, założona w 1895 roku.

Historii nie ogląda się tu zza sznurka. Ludzie mieszkają w tych domach, robią wino, chodzą po zakupy i piją kawę, a kilka metrów dalej ktoś fotografuje kamienicę, obok której miejscowi przechodzą codziennie od lat.

Brama winiarni Louis Sipp z napisem Pflixburgerhof 1512 do 1757
Louis Sipp w dawnym dworze Pflixburgerhof

Duchy z zamkowych okiennic

Na zamkach Saint-Ulrich i Girsberg mieszkali podobno dwaj bracia z rodu Ribeaupierre. Każdego ranka witali się w osobliwy sposób: strzelali z kuszy w okiennicę zamku brata. Pewnego dnia jeden z nich otworzył okiennicę dokładnie w chwili, gdy drugi wypuścił bełt, i zginął. Brat zniknął, ale według legendy podczas burz jego duch prowadzi w powietrzu upiorne polowanie od jednego zamku do drugiego.

Jest też Biała Dama z Saint-Ulrich. Co roku w noc Bożego Narodzenia ma okrążać zamek z kluczem w ręce. To podobno Gertruda z Ribeaupierre, zakochana w Rudolfie z Horbourga, wrogu swojego rodu. Kiedy para chciała uciec w noc Bożego Narodzenia, wuj Gertrudy zabił Rudolfa. Uwolnić ją może tylko ktoś żywy, a w nagrodę dostanie skarby zamku.

Co nas jeszcze zaskoczyło

W Ribeauvillé urodziła się w 1801 roku Charlotte Beysser, matka Auguste’a Bartholdiego z Colmar, twórcy Statuy Wolności. Od dawna powtarza się, że to jej twarz mogła posłużyć synowi za wzór dla twarzy Liberty. Dowodu nie ma, a sam Bartholdi nigdy tego nie potwierdził. Kiedy jednak zobaczy się portret Charlotte, trudno nie przyjrzeć mu się uważniej. Ciekawe jest też nazwisko: Pfifferhüs zbudowano dla rodziny Beysserów. Czy to ta sama rodzina, tego nie sprawdziliśmy.

Miasto ma też własne źródła. W 1888 roku doktor Staub ujął na nowo jedno z nich i nazwał je Carola, na cześć ukochanej Karoliny. Uzdrowisko przetrwało tylko kilkanaście lat, ale wodę Carola butelkuje się do dziś i stoi na wielu alzackich stołach.

Od 1839 roku drukuje się tu obrusy. Manufaktura Beauvillé zaczynała od farbiarni i słynnej czerwieni adrianopolskiej, a dziś ma w mieście także swoje muzeum.

Fontanna z posągiem przed żółtym domem z muru pruskiego
Fontanna na placu de la Sinne

Kliknij zdjęcia z kółkiem i odwróć je, a znajdziesz ich historię.

Ribeauvillé na co dzień

Dziś mieszka tu niespełna pięć tysięcy osób (4685 według spisu z 2023 roku), a miasto żyje głównie z wina i turystyki. Grand’Rue pełna jest restauracji, winiarni i małych sklepów. Wystarczy jednak skręcić w boczną uliczkę, żeby znów znaleźć się w starym mieście: mury, studnie, wąskie przejścia, podwórza. I nad tym wszystkim trzy zamki.

Ratusz Hôtel de Ville z flagami
Ratusz
Żółty dom z zielonymi okiennicami i kwiatami
Kwiaty w każdym oknie

Kliknij zdjęcia z kółkiem i odwróć je, a znajdziesz ich historię.

Alle Fotos aus Ribeauvillé26 Fotos im Reisealbum

Podróż w czasie

Na koniec jedna osobista myśl. W moim długim już życiu widziałam wiele miast, ale żadne dotąd nie zawładnęło mną tak jak to małe Ribeauvillé. Tu po raz pierwszy naprawdę poczułam ducha historii. Szłam uliczką, a widziałam ją taką, jaka była w XVII wieku: ludzi w oknach, wołających „uwaga, leje się!”, i zapachy, które oni też czuli. Było to tak niesamowite, że przeniosłam nasze zdjęcia w tamte czasy.

Na następny raz

Kemping miejski Pierre de Coubertin leży pół godziny pieszo od starego miasta, ale droga jest mało ciekawa; lepiej podjechać autem na parking. Od 2026 roku przyjmuje rezerwacje i można prosić o konkretne stanowisko, co w pogodny weekend bardzo się przydaje. Kto chce zobaczyć Pfifferdaj, musi tu być w pierwszą niedzielę września.

Źródła

Stan informacji: wrzesień 2026.