Na ten kemping wróciliśmy po dwóch tygodniach i to mówi o nim najwięcej. Pierwszy raz staliśmy tu pod koniec września, w ciepłym, jeszcze przedjesiennym świetle. Drugi raz w październiku, kiedy wszystko już pożółkło i pachniało jesienią. To zwykły kemping podmiejski, bez widoków, ale ze starymi, wielkimi drzewami, z wodą i odpływem przy stanowisku i z całą Alzacją w zasięgu dziesięciu minut. Swoich czterech gwiazdek jest w pełni wart.

- Miejsce7,5
Kemping podmiejski, bez widoków, ale stary, z wielkimi pięknymi drzewami: prawie każde stanowisko ma cień. Cicho nawet wtedy, gdy plac jest pełny.
- Stanowisko9,0
Za każdym razem bardzo dobre miejsce, za drugim razem wybrane już przy rezerwacji, z wodą i odpływem.
- Sanitariaty7,5
Czyste, zadbane i jest ich dość, niczego nie brakuje. Jeden centralny budynek, więc jedni mają blisko, drudzy dalej.
- Infrastruktura8,5
Większość stanowisk ma własną wodę i odpływ, prąd 16 A bez ograniczeń. Piekarnia jest, sklepu i automatów brak.
- Atmosfera9,0
Obsługa bardzo dobra, spokój i cisza, nikt nikomu nie przeszkadza.
- Lokalizacja9,5
Wszystkie miasteczka Szlaku Wina i Colmar w zasięgu dziesięciu minut autem.
- Senta i Nono7,5
Psy chodzą na smyczy, jest ich dużo i nikomu nie przeszkadzają, ale nic specjalnie dla nich tu nie ma.
- Cena do jakościbardzo dobra
20 EUR za dobę z prądem bez limitu, wodą i odpływem: za taką jakość to bardzo korzystna cena. Poza średnią.
Wrócimy? już wróciliśmy, i wrócimy znowu
Nasze uwagi
Poza sezonem piekarnia na kempingu jest otwarta tylko rano, od ósmej do dziewiątej, a sklepiku ani automatu nie ma. Niedaleko jest jednak Leclerc, do którego da się nawet dojść pieszo. Przy wyborze stanowiska warto stanąć tuż przy przyłączach: jeśli woda i odpływ wypadają po przekątnej, wąż leży w poprzek i ktoś może po nim przejechać.
Nasza karta
- PołożenieRue de Landau, 68150 Ribeauvillé, Alzacja, Francja, na Szlaku Wina; 113 km od naszego domu; strona kempingu: camping.ribeauville.fr
- Byliśmywrzesień i październik 2026, łącznie pięć nocy, Weekend w Alzacji
- Stanowisko118 we wrześniu, 119 w październiku; oba w cieniu starych drzew, oba z wodą i odpływem
- Wielkośćduży: 3,5 ha i 208 stanowisk, w tym 24 dla kamperów (dane kempingu)
- Prowadzimiasto Ribeauvillé, kemping miejski z czterema gwiazdkami
- Prąd16 A na każdym stanowisku, bez ograniczeń; w chłodne dni można spokojnie grzać
- Woda i odpływpełne przyłącze
- Dojazd z przyczepąwjazd od 12.00; zestaw zostaje na rue de Landau, do recepcji idzie się pieszo z dokumentem, potem wjazd na plac; po zamknięciu recepcji o 19.00 już nie przyjmują (zasady kempingu)
- Na miejscupiekarnia, pralki i suszarki, plac zabaw, zrzut toalet i szarej wody; sklepu, automatów i basenu brak, dwa baseny miejskie są pięć minut pieszo
- Cena za dobę20 EUR w październiku 2026 (za trzy noce 60 EUR), z prądem, wodą i odpływem; za taką jakość to bardzo korzystna cena
- Sezonw 2026 roku od 16 marca do 8 listopada i od 27 listopada do 21 grudnia
Stare drzewa i nasze stanowiska
Pierre de Coubertin nie leży ani nad wodą, ani wśród winnic. To kemping na skraju miasteczka i samo otoczenie jest mało ciekawe. Ale jest stary, a to widać po drzewach: nie świeżo posadzone drzewka, tylko wielkie, piękne korony, pod którymi mieści się prawie każde stanowisko.


Za pierwszym razem trafiło nam się stanowisko 118, za drugim 119. Oba bardzo dobre. Kiedy kemping nie jest wypełniony, można sobie wybrać i jest wtedy wyjątkowo przyjemnie. Ale nawet przy pełnym placu, jak we wrześniu, było spokojnie i cicho.
W październiku napisaliśmy wcześniej maila z prośbą o konkretne miejsce. Nie było z tym żadnego problemu.



Gdzie staliśmy
Stanowisko 119 leży tuż przy rondzie na głównej alejce, po jej północnej stronie. 118 jest po stronie południowej, o jedno stanowisko w głąb kwatery. Do sanitariatów jest stąd kawałek, do wyjazdu prosto.
Woda, odpływ i prąd
To jest dla nas najważniejsza zaleta tego kempingu. Większość stanowisk ma własny dopływ wody, a odpływ jest tuż obok. Podłączamy się raz i przez cały pobyt nie nosimy ani kanistra, ani pojemnika z szarą wodą.
Jedno trzeba sprawdzić przy ustawianiu przyczepy: z której strony są przyłącza. Jeśli wypadają po przekątnej, wąż leży w poprzek stanowiska. Najlepiej stanąć tak, żeby przyczepa przylegała do przyłączy.
Prąd ma 16 A i nikt go nie limituje. W październiku było już chłodno i grzaliśmy właściwie cały czas, bez żadnego kłopotu.
Sanitariaty
Czyste, zadbane i jest ich wystarczająco dużo. Niczego nie brakuje: jest papier, jest też sprzęt do przetarcia podłogi po sobie. Do najwyższej noty trochę im jeszcze brakuje, ale nie ma się do czego przyczepić.




Budynek jest jeden, pośrodku kempingu, więc jedni mają do niego blisko, a drudzy dalej. My za drugim razem staliśmy dalej i nam to nie przeszkadzało, bo korzystamy z własnej łazienki. Kiedy mamy ochotę, idziemy pod prysznic do budynku.
Zakupy i pranie
Na kempingu jest piekarnia. Poza sezonem otwiera się tylko rano, od ósmej do dziewiątej. Sklepiku ani automatów nie ma. Niedaleko jest za to Leclerc: zwykle podjeżdża się autem, ale da się też dojść pieszo, co Grzegorz sprawdził osobiście.
W budynku sanitarnym jest pralnia z pralkami i suszarkami, a obok osobne zlewy do prania ręcznego.


Baza na całą okolicę
Położenie jest największym atutem po przyłączach. Wszystkie małe miasteczka Szlaku Wina, a także Colmar, są w zasięgu dziesięciu minut autem. Dlatego nie traktujemy tego kempingu jak miejsca na jedną noc w drodze. Tu naprawdę można stanąć na kilka dni, bo dookoła jest co oglądać.
Na stare miasto w Ribeauvillé da się dojść pieszo w pół godziny, ale droga jest mało ciekawa. Lepiej podjechać autem na parking i dopiero tam chodzić długo i swobodnie.
Od domu mamy tu 113 kilometrów, półtorej godziny jazdy. Nie mamy na co narzekać.
Z psami
Psy muszą być na smyczy, także na spacerze po kempingu. Jest ich tu bardzo dużo i nie widzieliśmy ani jednej nieprzyjemnej sytuacji. Nie jest to jednak psi raj, jakim był kemping w Czechach: nie ma prysznica dla psów ani niczego, co byłoby pomyślane specjalnie dla nich. Psy nikomu nie przeszkadzają i tyle.
Nie tylko psy tu podróżują. Kilka stanowisk dalej urzędował kot, też na smyczy, i przyglądał się wszystkim z wielką powagą.


Bocian, honorowy mieszkaniec
We wrześniu między przyczepami spacerował bocian, jak u siebie. W październiku był tam znowu. Najwyraźniej tu mieszka.

Bocian, znak Alzacji
Bocian biały jest w Alzacji wszędzie: na szyldach, pocztówkach i dachach. Niewiele brakowało, a zostałby tylko na pocztówkach. W 1960 roku gniazdowało tu 145 par, w 1974 już tylko dziewięć. Uratował je program hodowli i wypuszczania ptaków, zaczęty pod koniec lat pięćdziesiątych: w 2000 roku par było znów 256. Tuż obok Ribeauvillé, w Hunawihr, od 1976 roku działa NaturOparC, który zaczynał właśnie od bocianów. Nasz bocian nosi na nodze obrączkę.
Źródła: LPO Alsace (2002), NaturOparC
Kliknij zdjęcia z kółkiem i odwróć je, a znajdziesz ich historię.
Źródła
- Camping municipal de Ribeauvillé: strona kempingu (adres, wielkość, liczba stanowisk, gwiazdki, baseny w pobliżu)
- Camping municipal de Ribeauvillé: stanowiska (prąd 16 A)
- Camping municipal de Ribeauvillé: wyposażenie i usługi (pralnia, piekarnia, plac zabaw, zrzut)
- Camping municipal de Ribeauvillé: daty i godziny (sezon 2026, godziny recepcji)
- Camping municipal de Ribeauvillé: rezerwacje (godziny wjazdu, zasady przyjazdu)
- Camping municipal de Ribeauvillé: plan kempingu (układ i numery stanowisk, stanowiska dla kamperów)
- LPO Alsace: stanowisko w sprawie bociana białego, 2002 (liczba par w Alzacji, program odbudowy populacji)
- NaturOparC, Hunawihr (początki parku w 1976 roku)
Stan informacji: październik 2026. Wrażenia, ceny i zdjęcia są nasze, dane o wielkości kempingu, wyposażeniu, sezonie i zasadach przyjazdu pochodzą ze strony kempingu.